126 yıl önce 1 mayıs' ta işçilerin piri 6 kişi,12 saatlik çalışma saatini 8 saate indirmek için yapılan eylemde hayatını kaybetti.Yeryüzünde birçok ülkede bu olayın ardından manifestolar yayınlandı,işçiler daha sıkı örgütlendi ve hakların bir kısmı alındı(kimsenin vermesine gerek kalmadan.).Sonrasında birçok şey yoluna girmiş gibi görünse de gelişmekte olan ülkelerde,dünyanın batıdan doğuya dönmesi sebebiyle olsa gerek sıra bize biraz geç geldi.1 mayıs 1977 de ülkemizde yaşanan kanlı kutlamaların ardından ,değişen şeyler işçi hakları değil de kutlamaların şekli oldu.Yani dünyadaki örneklerinin tersine bizde yasaklar devreye girdi.Yıllarca bu yasak sürdü gitti...Neyse ki yakın zamanda 1 mayıs kutlamaları için Taksim tekrar işçiler açıldı ve yasaklar kalktı.Son bi-iki senedir kutlamalar normale döndü.Bu sevindirici olabilir ama;halen iş kazaları,taşeron çalışma koşulları,kayıt dışı personel istihdamı ve çalışma saatleri konusunda ciddi sıkıntılarımız var...Ezcümle,1886 da Haymarket alanında,1977 de Taksim alanında ve belki de Dünya'nın bilinmeyen birçok yerinde bu dava için çok aktı,çok can yandı.Netice yavaş ama çok yavaş alınıyor.O yüzden bugün hayatının her anında iş ve işçi kelimelerinin geçtiği konuları daha çok ciddiye alalım ve her işçinin ne için çalıştığını 2 dk. düşünelim..
mutlu günler..
mutlu günler..
Yorumlar
Yorum Gönder